In 2025 hebben we in een reis van 52 dagen, van 16 juni tot en met 6 augustus, een groot deel van de Margriet-route in Denemarken gereden. 

De Margriet-route heeft een lengte van 4218 km. Daarvan hebben wij er 3520 km gereden, verdeeld over 24 etappes. In totaal hebben we, in 31 etappes, 4958 km hebben afgelegd.

routekaart

inleiding

Margriet-route

RUSTIG AAN
dag 01     maandag 16 juni 2025
Tilburg – Gieterveen     264 km

We vertrekken vanochtend rond 10:30 en gaan richting Waalwijk. Er is nog een kleine kans, dat we toch naar Ierland gaan, maar bij Waalwijk nemen we afscheid van die gedachte, en slaan we rechtsaf richting Denemarken (of toch maar naar de Baltische landen en Zuid-Finland?). Via de A59 (tot Oss), de A50 (tot Hattem), de A28 (tot Assen) en de N33 rijden we naar Gieterveen, een klein stukje voor Veendam. Met een afstand van 264 km houden we ons keurig aan het plan, om per dag niet méér te rijden dan 250-300 km.

Onderweg gaan we nog even naar de Jumbo in Gieten voor wat boodschappen. We hadden nl. gehoopt om het eetcafé in Gieterveen te bezoeken voor een “avondmaal”, maar die gelegenheid is op maandag gesloten. (We realiseren ons, dat wij in het verleden meestal in het weekend zijn vertrokken, en daarmee het einde van de eerste reisdag konden “vieren” met een eenvoudige maaltijd “buiten de deur”. Die vlieger gaat op maandag echter niet op.) We gaan straks genieten van een smakelijke witlofsalade.

In Gieterveen vinden we een fraaie plaats op camping Buitengoed de Veenstede.

AAN DE ELBE
dag 02     dinsdag 17 juni 2025
Gieterveen – Stade     235 km

We staan op camperplaats Am Schiffertor in Stade, een mooi hanzestadje aan de Elbe. We waren hier al eens, in 2020. 

Met 235 km is het een relatief korte etappe, maar de eerstvolgende aanvaardbare stop is aan de overkant van de Elbe, en het vraagt vrij veel tijd en geduld om met de veerdienst over te steken van Wishhafen naar Glückstadt. Dat doen we liever ‘s-ochtends, als het nog niet zo druk is. 

De gevolgde route is simpel: de N33 (tot knooppunt Zuidbroek), de A7 (tot de grens), de ‘280’ (tot Dreieck Bunde), de ‘31’ (met de Eemstunnel, tot Westerstede), binnendoor over Jade, de ‘437’ (met de Wesertunnel), een klein stukje ‘27’, de ‘71’ (tot Bremervörde), de ‘74’ (tot Stade).

Stade is, met een mooi historisch centrum, zeker de moeite waard om te bezoeken. Daarom fietsen we tegen het einde van de middag naar de Hansehafen, waar we een maaltijd bestellen in het restaurantje waar we 5 jaar geleden ook hebben gegeten.

Hansehafen in Stade

De knoop “Denemarken of Baltische landen” is inmiddels doorgehakt. Morgen slaan we aan de overzijde van de Elbe linksaf naar het noorden en niet rechtsaf naar Lübeck/Rostock.

50 JAAR LATER
dag 03     woensdag 18 juni 2025
Stade – Tønder     198 km

De beslissing om naar Denemarken te gaan, is vannacht niet herroepen. Na een betrekkelijk korte rit komen we aan in Tonder, op de camperplaats bij de Tønderhallerne.

In 1975 waren we, met de Simca 1100 en een simpele tent, op vakantie in Denemarken. In Svenborg, op het eiland Fyn, kwamen we toen langs een winkel met verleidelijke Scandinavische meubels. We hebben er verschillende dingen gekocht. Ze werden door de winkelier met een busje naar Tilburg gebracht (de eethoek, de salontafel, een stoeltje en twee tafeltjes hebben we nog steeds). Met de aanbetaling was ons budget tot onder nul gedaald, dus we zijn maar weer naar huis gegaan. Het “meubeljubileum” was het laatste zetje richting Denemarken. De Baltische landen komen nog wel een keer aan de beurt (als Poetin dit niet frustreert).

We vertrekken rond 09:30 richting Wischhafen, voor de veerboot naar Glückstadt. Daar aangekomen, is meteen duidelijk waarom je deze oversteek beter op een doordeweekse dag kunt maken. Moesten we in het verleden, tijdens het weekend, vrij lang wachten tot we aan de beurt waren, vandaag is er geen enkele wachtende auto te bespeuren. Helaas gaat de slagboom voor onze neus naar beneden. De veerboot is blijkbaar vol. We moeten dus wachten op de volgende veerboot, maar dat duurt slechts even. Het is veel drukker op de Elbe dan bij de vorige overtochten, maar dat komt misschien, omdat het hoog water is (de Elbe is een getijde-rivier), dus meer diepgang (dit is slechts een veronderstelling en geen feit).

het is druk op de Elbe

Vanaf Glückstad rijden we over de B5 naar Brunsbüttel, waar we het Nood-Oostzeekanaal oversteken. De B5 brengt ons vervolgens via Heide, Husum en Niebüll naar Tønder.

We hebben nu drie dagen gereden. Het is dus tijd voor een rustdag. Morgen gaan we op ons gemak Tønder bekijken.

DAGJE TØNDER
dag 04     donderdag 19 juni 2025
Tønder

Vanochtend doen we het rustig aan. In de loop van de middag fietsen we naar het centrum van Tønder. Het is een van de oudste stadjes van Jutland, en stond destijds vooral bekend als handelsplaats. De welvarende kooplui bouwden (relatief) grote huizen met weelderige entree-partijen. De middenstand bewoonde kleinere, lagere huizen, vaak voorzien van een erker-achtige uitbouw. Veel van deze gebouwen zijn nog aanwezig in het historische centrum.

hoofdstraat

Bij de Kristkirke (uit de 16e eeuw) valt op, dat er geen echt kerkplein is. De afstand tot de omliggende bebouwing is vrij beperkt. Daardoor, en door de stevige bomenrij bij de hoofdingang, maakt de kerk een bescheiden indruk. Dat beeld verandert volledig als men het gebouw binnengaat. De kerk is van oorsprong katholiek, maar sinds de reformatie protestants. Waar dergelijke kerken in Nederland van alle ornamenten werden ontdaan (de beeldenstorm), is dit bij de Kristkirke niet gebeurd. De kerk is rijkelijk gedecoreerd. Opvallend is vooral het balkon bij het altaar. Ook het orgel is indrukwekkend.

Kristkirke, opvallend balkon bij het altaar

Kristkirke, het opvallende orgel

LUNCH OP HET STRAND
dag 05     vrijdag 20 juni 2025
Tønder – Rømø – Ribe     128 km

Volgens het oorspronkelijke plan zouden we vandaag naar een camperplaats gaan op het waddeneiland Rømø. Omdat gisteren de camperplaats bij Tønder veel en veel drukker was dan de dag daarvoor, kregen we het vermoeden dat er een “volksverhuizing” gaande was. Voor de zekerheid keken we op de website van de camperplaats op Rømø: geen vrije plaats meer te bekennen. Dat gold ook voor de andere campings op Rømø. Op de camping bij onze daaropvolgende halteplaats, Ribe, waren nog maar 2 plaatsen vrij. Daarom hebben we daar gisterenavond dan ook toch maar een plaats gereserveerd.

Volgens de verschillende camping-websites zijn er vanaf zondag weer vrije plaatsen. We hopen dan ook maar, dat de huidige drukte iets te maken heeft met “een weekend met prima weer”. We zien wel, komende week.

We beginnen vandaag aan onze Denemarken-rondreis. Daarvoor volgen we een flink deel van de Margriet-route, een toeristische route langs de belangrijkste bezienswaardigheden van het land. 

De eerste bestemming is Møgeltønder. Dit plaatsje claimt, een van de mooiste dorpsstraten van het land te hebben. Wij denken, dat die claim waarschijnlijk wel terecht is.

Iets verder komen we in Rudbøl. Dat is een variant op Baarle-Nassau: de ene kant van de straat is Deens, de andere kant is Duits. Het is er wel veel minder toeristisch dan in het Brabantse Baol.

Vervolgens rijden we het Tøndermarsken binnen, een nationaal park met polders en kwelders. In dat park bezoeken we de Højer- en Vidå-sluizen, die enerzijds zorgen voor de afwatering van de polders en anderzijds bescherming bieden tegen stormvloeden. Vanaf een torentje bij de Vidå-sluis hebben we een mooi uitzicht op de omliggende kwelders en op het wad (de Waddenzee loopt in feite van Texel tot Esbjerg).

Vidå-sluis, Waddenzee

Hierna komen we bij de Rømø-Dam, die het eiland verbindt met het vasteland. Ook al is er voor ons geen plaats op Rømø, we vinden het een goed idee om op het strand aan de westkust te gaan lunchen. Dus rijden we de dam af en het eiland over. We komen terecht op een heel breed strand dat goed te berijden is met de buzz. We vinden er een prima plek om te lunchen. Omdat we Rømø kennen van een eerdere reis (zomer 2010), en omdat we vandaag de belangrijkste trekpleister van het eiland, het brede strand aan de westkant, al hebben bezocht, nemen we ons voor om Rømø af te strepen op onze to-do-list, en dus na Ribe verder te rijden naar het noorden.

unch op het strand van Rømø

Na de lunch rijden we weer naar het vasteland en bezoeken daar de Marsk-toren, een opvallend bouwwerk in het natte, platte land. We laten een klimpartij in de toren achterwege, want de toegangsprijs is ons iets te gortig. We rijden verder, maken nog een klein uitstapje naar het kerkje van Hviding (een mini-dom), en melden ons bij de receptie van de camping bij Ribe.

DAGJE RIBE
dag 06     zaterdag 21 juni 2025
Ribe

Tegen het einde van de ochtend fietsen we naar het oude centrum van Ribe. We zijn van plan, om ergens in de stad een broodje te eten, en de eerste de beste gelegenheid is al meteen raak. Aan de rand van het centrum staat een typische Deense hotdog-kraam. Aan de rij met wachtenden te zien, moet deze kraam de moeite waard zijn, dus wij sluiten aan. Het moet gezegd: prima Deense hotdogs.

Iets verder komen we langs de oude haven van Ribe, ooit een bruisende omgeving. Via een vrij drukke winkelstraat, met zo hier en daar nog wat oude gebouwen, lopen we naar het Torvet (letterlijk: het vierkant), het plein met de dom van Ribe.

straat richting Torvet

De Domkerk heeft bij de reformatie bijna alle ornamenten verloren, en maakt daardoor van binnen een sobere indruk. De buitenkant is een ander verhaal. De oorspronkelijke kerk is in de twaalfde eeuw gebouwd als een tufstenen kerk met één schip en twee torens. De bodem in Ribe is echter nogal drassig. Daardoor begon de dom te verzakken, waardoor één van de torens instortte en de zij-muren begonnen te scheuren. Om een totale instorting te voorkomen, zijn in de veertiende eeuw bakstenen zij-beuken gebouwd, die dienden als steunberen voor het middenschip. Ook de ingestorte toren werd toen vervangen door een gemetselde variant, waarvan echter al snel de spits instortte.

Dom: sober interieur

Op meerdere plaatsen in de stad staan nog oude gebouwen, vaak vakwerkhuizen. Daartussen staan gebouwen van recentere datum. Ondanks dit heterogene beeld is de titel “oudste stad van Scandinavië” zonder meer geloofwaardig.

vakwerk in Ribe

KORTE RIT NAAR ESBJERG
dag 07     zondag 22 juni 2025
Ribe – Esbjerg     50 km

Het is, met 50 km, maar een kort ritje naar de camping van Esbjerg. Onderweg zijn er geen markante punten op de Margriet-route. Pas in Esbjerg komen we de eerste en enige bezienswaardigheid van vandaag tegen: Mennesket ved havet (de man aan zee), vier grote beelden die uitzien over zee.

Esbjerg is de jongste stad van Denemarken (gesticht in 1894). De stad heeft, afgezien van een Visserij- en Scheepvaartmuseum, weinig bijzonders te bieden. Dat geldt niet voor het naburige eiland Fanø, het noordelijkste Waddeneiland. Daar heb je schilderachtige huisjes en een mooie fietsroute. Morgen nemen we de veerboot naar Fanø, tenminste, als het weer wil meewerken (het is bewolkt, we hadden wat regen vanmiddag, en er staat een stevige wind).

camping Esbjerg

VEEL REGEN EN NOG MEER WIND
dag 08     maandag 23 juni 2025
Esbjerg

Het regende vandaag, weliswaar met tussenpozen, de hele dag, en er stond een stevige wind, windkracht 5, soms 6. De gevoelstemperatuur bleef steken op 12°C. We hebben dus maar afgezien van een fietstocht over Fanø. 

Voor de komende twee dagen zijn de weersvoorspellingen voor Esbjerg niet veel beter, en we zien het niet zitten om die dagen hier te blijven nietsdoen. Daarom rijden we de komende dagen maar verder naar het noorden van Jutland.

VUURTORENS TELLEN
dag 09     dinsdag 24 juni 2025
Esbjerg – Ringkøbing     152 km

We staan nu op een camping in Ringkøbing. 

Denemarken heeft, met al die eilanden, een relatief lange kustlijn. Het zal dan ook niet verbazen, dat Denemarken relatief veel vuurtorens heeft. Verschillende daarvan staan aan de Margriet-route. Vandaag zien we er twee. 

Vanaf de camping in Esbjerg volgen we de kust in westelijke richting en rijden we door het Nationaal Park Vatten Havet (Waddenzee). Een flink deel van de route is onverhard. 

Iets verder, in Oksbøl, verlaten we voor even de Margriet-route voor een uitstapje naar Blåvand. Het doel hiervan is Blåvandshuk Fyr, de plaatselijke vuurtoren.

Blåvandshuk Fyr

In Oksbøl pakken we de Margriet-route weer op. Via allerlei binnenweggetjes komen we uiteindelijk in Nymindegab. Hier begint een weg die tot aan Søndervig door een bijzonder fraai duingebied voert, het Holmsland Klit. In dat gebied stoppen we voor de lunch.

Holmsland Klit is in feite een landtong, een smalle duinenrij, tussen de Vesterhavet (Noordzee) en het Ringkøbing Fjord. Was het fjord oorspronkelijk een lagune, in 1931 is er bij Hvide Sande (Wit Zand) dwars door de landtong een kanaal gegraven, waardoor Ringkøbing een verbinding kreeg met de zee.

Een stukje noordelijk van Hvide Sande slaan we linksaf voor een bezoek aan Lyngvig Fyr, de tweede vuurtoren van vandaag. 

We rijden door naar Ringkøbing voor wat boodschappen. Door een defect thermokoppel hebben we nog maar één functionerende “gaspit” in de bus, zodat we bij slecht weer alleen maar eenpansmaaltijden kunnen koken. Daarvoor gebruiken we vandaag de stapelmethode. Eerst bakken we de aardappelblokjes. Daarna fruiten we de in plakken gesneden winterpeen, samen met de gesnipperde ui. Vervolgens bakken we stukjes bacon, tot deze knapperig zijn. We mengen alles in een slakom en bakken het op. (Bij goed weer koken we buiten op een tweepits campinggas-stelletje.)

FRISSE ZEEWINDEN
dag 10     woensdag 25 juni 2025
Ringkøbing – Lemvig     93 km

Na een betrekkelijk korte etappe staan we op een camping in Lemvig, met een prachtig uitzicht op het Lem Vig, een tak van het Limfjord (dat Noord-Jutland scheidt van de rest van Jutland). We stoppen ‘al’ na 93 km, omdat de volgende acceptabele camping/camperplaats nog een heel eind rijden is.

Een etappe van maar 93 km dus, maar we hebben ruim 5 uur nodig voor deze korte rit. Niet alleen, omdat we overwegend over binnenwegen rijden, maar ook, omdat we onderweg 4 interessante punten tegenkomen.

Allereerst is daar de romaanse kerk van Hee, uit 1140. Het kerkje staat er, in al zijn eenvoud, indrukwekkend stoer bij, maar is gesloten voor bezoekers. 

Iets verder is er weer een romaans kerkje, dat van Stadil. Het ziet er minder indrukwekkend uit dan het kerkje van Hee, maar het bevat een schat van binnen: het oorspronkelijke gouden altaar heeft de reformatorische beeldenstorm doorstaan. Het wordt steeds duidelijker, dat de reformatie in Denemarken over het algemeen minder ingrijpend is geweest dan in Nederland of Duitsland.

de kerk van Stadil

We rijden vervolgens noordwaarts langs de kust, door het Unesco Geopark Vestjylland (zie hiervoor ook www.geoparkvestjylland.com). Overal aan onze linkerhand zien we hoge duinen. Verspreid in die duinen zien we rietgedekte lage huisjes, voor het grootste deel waarschijnlijk nu vakantiewoningen. We maken in dit gebied twee “uitstapjes” richting het strand. Allereerst, we zijn nog aan de rand van het geopark, slaan we af naar Vedersø Klit (klit = duin). We hebben er een prettige lunch. Daarna klimmen we over de duinen, zien hoge golven en wat paragliders (we moeten bijna bukken, zo laag scheren ze, onderweg naar het strand, over onze hoofden; we zijn zó onder de indruk van deze luchtacrobatiek, dat we vergeten om het vast te leggen).

het strand bij Vedersø Klit

We rijden door Thorsminde, waar we het Nissum Fjord oversteken. Deze plaats heeft een belangrijke vissershaven, en is bekend van de scheepsramp van 1811, toen twee Engelse oorlogsschepen vergingen, waarbij meer dan 1000 opvarenden om het leven kwamen (Strandingsmuseum St. George, Dødemansbjergene). 

Een stukje noordelijker slaan we af naar Bovbjerg Klint (klint = klip of klif). Daar slaan we twee vliegen in één klap: het is een van de hoogste kliffen van Denemarken, met een fraai gezicht op het strand en de zee ‘daar beneden’ én er staat vuurtoren #3, het Bovbjerg Fyr. We hebben er een prima theepauze.

Bovbjerg Klint

Het is nog maar een klein stukje naar de camping, waar we, zoals al geschreven, een plek hebben met een prachtig uitzicht op het fjord.

met uitzicht op het Lem Vig

‘s-Avonds fietsen we over een uitstekend fietspad langs het fjord naar het stadje, waar we een heerlijke kerrieschotel eten bij Annie, het plaatselijke Thaise restaurant.

VEEL DUINLANDSCHAPPEN
dag 11     donderdag 26 juni 2025
Lemvig – Blokhus     214 km

We staan op een camping in Blokhus. Met 214 km is de rit van vandaag wat langer dan de voorafgaande etappes in Denemarken, maar dat komt omdat er tussen Lemvig en Blokhus geen acceptabele campings of camperplaatsen zijn.

De ochtend begint goed. De zon schijnt, en op het fjord komt een fraaie driemaster voorbij.

Tegen 10 uur vertrekken we, want het wordt een flinke rit. Na zo’n 25 minuten komen we aan in Thyborøn, waar we ruim een half uur wachten op de veerboot naar Agger. Met deze oversteek van het Limfjord komen we op Noord-Jutland. We zijn nu niet langer op het Deense vasteland, maar op een van de vele Deense eilanden.

De Margriet-route richting Blokhus is behoorlijk lang. We slaan daarom na Agger het traject over Vestervig, Hurup en Thisted over, en rijden rechtstreeks naar Nørre Vorupør. Daarbij volgen we hoofdzakelijk een route langs de kust. 

Eerst rijden we door het Nationale Park Thy, met afwisselend bossen en open duingebied. Na een tijdje slaan we af naar Klitmøller, ook wel Cold Hawaï genoemd, omdat er prima kan worden gesurfd. Vandaag zijn de golven echter vrij mild, dus zijn er nauwelijks surfers te bekennen. We vinden er aan het strand een prima plek voor de lunch, en we kijken naar wat schoolkinderen die proberen zich staande te houden op een surfplank.

Het gebied tussen Klitmøller en Hanstholm, het Hanstedvildreservat, is heel bijzonder. Kilometerslange duinenstroken lopen landinwaarts, afgewisseld met wat veengebieden. Het is dus een nat duinlandschap, dat ons deed denken aan de Schoorlse duinen, maar dan zonder bomen. Het natuurgebied is helemaal onbewoond.

Via Hantsholm, een vissers- en ferryhaven, rijden we verder naar Frøstrup, waar we stoppen bij de Tommerby Kirke, een fraaie romaanse kerk. Helaas is de kerk niet open voor een bezichtiging.

We rijden verder naar Slettestrand, maar dat plaatsje doet zijn naam helemaal geen eer aan. Eigenlijk klopt dat ook wel, want de letterlijke vertaling van Slettestrand is ‘eenvoudig strand’. Er liggen wat vissersbootjes op het strand, en op de plaatselijke parkeerplaats houden we een korte theepauze.

We volgen nog steeds de Margriet-route. Deze steekt na Slettestrand de landstrook over naar het Lim Fjord. We zien het Kokkedal Slot, tegenwoordig een hotel-restaurant, en het voormalige Øland klooster, maar sinds het vertrek van de monniken is dat een privé-landgoed, dus niet toegankelijk. We steken weer over naar de zee-kant en melden ons bij de camping in Blokhus.

De vuurtoren-teller staat inmiddels op 5. De kerkjes-teller is al veel verder. Altijd zie je in het landschap wel zo’n kenmerkende witte toren met zadeldak (zoals die van Tommerby)

We blijven een paar dagen in Blokhus. Je kunt er goed fietsen door de omringende natuur, althans, die indruk wordt gewekt door ruter.dk, een website met lokale, regionale en landelijke fietsroutes. Ook het strand richting Løkken is goed berijdbaar. Daar kwamen wij in 1986 bij toeval achter. Op de terugweg van een vakantie in Noorwegen, met een overtocht van Göteborg naar Frederikshavn, reden we via de westkust van Jutland naar het zuiden. Tot onze verbazing hield de doorgaande weg bij Løkken ineens op en reden alle voorliggers het strand op. Dat hebben wij toen ook maar gedaan.

WAT EEN WIND
dag 12     vrijdag 27 juni 2025
Blokhus

We rijden in de loop van de middag naar het strand. We fietsen over dat strand een stukje richting Løkken, tot de eerste diepere geul, die gevuld is met water. Hier keren we om. Er staat een stevige wind, zo stevig, dat je er soms tegen aan moet leunen. Het zand is behoorlijk vast, dus ook met fietsbanden kun je er betrekkelijk goed rijden. 

In tegenstelling tot gisteren, toen we bij Klitmøller en Slettestrand aan het strand waren, is er vandaag een flinke branding, met het bijbehorende geluid (zie dit filmpje).

DOODLOPENDE WEG
dag 13     zaterdag 28 juni 2025
Blokhus

We beginnen vanmiddag aan een fietsroute. Deze hebben we gedownloaded bij Routiq.nl. De route, getiteld “Bølgeskum og brede strande” (Schuimkoppen en brede stranden) is daar geplaatst door visitdenmark.dk, een variant op onze VVV. We volgen de route met de routekaart die we kunnen lezen in de Routiq-app. 

Als we Blokhus achter ons hebben gelaten, valt op een gegeven moment op, op dat de bordjes langs de weg (Panoramaroute 413) zijn verdwenen. Volgens de routekaart zitten we echter op de goede weg. 

We rijden door een merkwaardig landschap. Aan de rechterzijde (de zee ligt 2 km naar links) zien we op enige afstand een forse duinenrij. Deze duinen zijn veel hoger dan de strandduinen. Tussen beide duinenrijen ligt een vlak terrein. Het is dus geen breed duingebied. Een logische verklaring is niet te bedenken. Zou de Deense kust ooit hebben besloten, om 2 km verderop opnieuw te beginnen?

Terwijl we nog over dit raadsel nadenken, worden we geconfronteerd met een doodlopende weg. Volgens de routekaart zou de route gewoon moeten verdergaan, maar de werkelijkheid is heel erg duidelijk: tot hier en niet verder.

Als we weer terug zijn in Blokhus ontdekken we een bordje “linksaf”, waar de routekaart aangeeft “rechtsaf”. Volgens de bordjes moeten we over het strand fietsen.

We hadden het kunnen weten. De route volgens de routekaart, die uitsluitend door het binnenland voert, past helemaal niet bij de titel van de route: nergens in het binnenland zouden we schuimkoppen en brede stranden hebben gezien. Daarvoor hadden we toch echt over het strand moeten fietsen. We waren gewaarschuwd, maar hadden dat domweg niet door.

Het is inmiddels te laat, om de route via het strand af te maken, dus we fietsen terug naar de camping.

EEN ZANDSTORM
dag 14     zondag 29 juni 2025
Blokhus

We willen vandaag de mislukte fietstocht van gisteren via de juiste route alsnog rijden. We hebben echter op voorhand al het gevoel, dat fietsen over het strand vandaag niet zo’n goed idee is. Het waait namelijk heel erg hard: windkracht 6 tot 7. De bus staat regelmatig flink te schudden. 

Nog in het dorp, onderweg naar het strand, merken we de effecten van de wind: er waait nogal wat zand in ons gezicht. Eenmaal bij het strand aangekomen, blijkt fietsen over het strand echt niet te doen. Er hangen rode vlaggen als waarschuwing, de golven zijn nogal woest, en je wordt bij elke windvlaag behoorlijk gezandstraald. 

We draaien dus maar weer om en rijden terug naar de camping.

Morgen rijden we weer verder.

AAN DE TOP
dag 15     maandag 30 juni 2025
Blokhus – Skagen     136 km

We staan, na een betrekkelijk korte rit, op een camping in Skagen. Daarmee bereiken we de top van Jutland, en dus ook van Denemarken.

We wijken af van de Margriet-route, want deze voert niet langs Skagen. De Margriet-route gaat vanuit Tuen in zuidoostelijke richting, naar Frederikshavn, wij gaan vanuit Tuen naar het noordoosten.

We rijden vandaag door een vriendelijk landschap, soms agrarisch, soms veenachtig, dan weer een duingebied. Iets ten noorden van Løkken komen we langs het Børglum Kloster. Het gebouw is imposant, maar niet uitnodigend. Met uitsluitend lege parkeerplaatsen maakt het een verlaten indruk. 

Er is vandaag maar één echte bezienswaardigheid: Rubjerg Knude. Dat is een enorme zandduin met daarop een vuurtoren. Door de wind en door erosie verplaatst de kustlijn ter plekke zich voortdurend landinwaarts. Hierdoor dreigde de vuurtoren instabiel te worden en “voorover” in zee te vallen. Daarom is de vuurtoren in oktober 2019 zo’n 70 meter landinwaarts verplaatst.

We doen een poging, om in Lønstrup een parkeerplek voor onze buzz te vinden. Het is immers tijd voor een ochtendpauze, en Lønstrup is een gezellig vakantieplaatsje. Helaas, we kunnen er geen enkele vrije parkeerplaats vinden, dus we rijden verder, naar Hirtshals. Dat is niet alleen een vrij belangrijke vissershaven, er vertrekken ook veerboten naar Noorwegen, de Orkney-eilanden en IJsland. Het maakt een nogal industriële indruk, dus we rijden door. Niet veel later zijn we in Tuen, vanwaar we richting Skagen rijden. Het plan is, om iets ten zuiden van Skagen naar Råbjerg Mile, een wandelende duin, te rijden, maar we bedenken ons: dat kunnen we ook met de fiets vanuit de camping in Skagen doen.

LEKKER GEFIETST
dag 16     dinsdag 1 juli 2025
Skagen

Het is vandaag lekker fietsweer. We rijden een rondje door de duinen ten zuiden van Skagen. Nou ja, een rondje? Het is eerder een heen-en-weertje, want door het duingebied loopt maar één fietsroute.

De eerste bestemming is Den Tilsandede Kirke (letterlijk: de zanderige kerk). Het betreft de toren van de voormalige St. Laurentiuskerk, tot 1775 de dorpskerk van Skagen. De kerk werd “aangevallen” door de wandelende duinen, en toen er niet meer “tegen aan te scheppen viel”, werd besloten om de kerk af te breken. De toren moest op koninklijk bevel echter blijven staan om te dienen als baken voor de scheepvaart.

We rijden nog een eind verder, afwisselend door bossen en door open duingebied, naar Råbjerg Mile, een grote wandelende duin (de grootste woestijn van Europa), die elk jaar 20 meter in noordoostelijke richting opschuift. Dat is elke dag zo’n 5,5 cm. We hebben heel goed gekeken, maar zagen het duin helemaal niet wandelen.

Råbjerg Mile

We hebben nu 2 grote zandbergen gezien, en zijn tot de conclusie gekomen dat lopen door heel erg los zand niet meer op ons lijf geschreven is. Mochten er nog meer zanderige bezienswaardigheden op onze route komen, dan laten wij het zeer waarschijnlijk bij “kijken naar”.

BOTSING TUSSEN OOST EN WEST
dag 17     woensdag 2 juli 2025
Skagen

We gaan vandaag naar Grenen, het uiterste puntje van Jutland. Daar ontmoeten de golven uit de Oostzee en de Noordzee (de Denen spreken van de Westzee) elkaar. Jammer, dat de wind vandaag uit het noordwesten komt, want bij wind uit het zuiden is de botsing tussen de twee zeeën veel heviger.

We fietsen naar de parkeerplaats bij Grenen. Wil je verder, dan moet je lopen. Al snel komen we daarbij heel erg los zand tegen. Zoals we gisteren al hebben beloofd, kijken we naar dat zand en draaien we om. Vanaf een topje bij de parkeerplaats nemen we wat foto’s van Grenen, de plek die we niet zullen bezoeken.

Vanaf genoemd topje valt ons oog ineens op een tractor met een grote kar. Blijkbaar is er ook openbaar vervoer. We besluiten, om daarmee alsnog naar Grenen te gaan. 

golfjes van links en golfjes van rechts

We fietsen nog even Skagen in voor wat boodschappen. Bijna alle gebouwen in het oude centrum hebben een gele kleur. Dat maakt het daar gezellig knus.

in het centrum van Skagen

Morgen beginnen we aan een slingertocht zuidwaarts door Oost-Jutland.

WEER OP HET VASTELAND VAN JUTLAND
dag 18     donderdag 3 juli 2025
Skagen – Aalborg     146 km

Na een rit van 146 km staan we op een camping in Aalborg. Daarmee is de tocht over de eilanden van Noord-Jutland afgelopen. We zijn weer op het vasteland.

De route van vandaag is, landschappelijk gezien, aangenaam. Het oosten van Noord-Jutland is behoorlijk heuvelachtig, zeker aan de Oostzee-kust. 

Onderweg komen we verschillende opvallende gebouwen tegen: Sæbygård, Voergård en Dronninglund. Deze gebouwen zijn niet te bezoeken (wel de omliggende tuinen/parken). We hebben er dus alleen maar naar gekeken. Sæby heeft, in tegenstelling tot Frederikshavn, het knusse karakter van het (toenmalige) vissersdorpje goed weten te behouden, zeker met de inmiddels wel bekende okergeel gekleurde huisjes. 

Twee bezienswaardigheden springen er vandaag toch wel uit. Allereerst is daar de prachtige kust van het heuvellandschap ten zuiden van Frederikshavn. Het was de bedoeling om naar het uitzichtplatform Pikkerbakken te gaan, maar TomTom begon heftig te protesteren. De weg er naar toe zou niet geschikt zijn voor onze bus. Het zou goed kunnen, dat TomTom gelijk heeft, want het weggetje was erg smal en er waren veel laaghangende takken. We rijden daarom maar een eindje verder langs de kust en zien daar een parkeerplaats met een prachtig uitzicht.

Vlak voor Aalborg bezoeken we Lindhølm Høje, de grootste Scandinavische grafheuvel uit de Vikingtijd. Tussen 400 en 1000 na Chr. zijn hier 682 graven aangelegd, althans, zoveel zijn er ontdekt bij recente opgravingen, samen met 150 schepen. Het gebied was nl. rond 1000 na Chr. zo erg bedolven door stuifduinen, dat de Vikingen besloten om het te verlaten

Lindhølm Høje

TUSSEN DE BUIEN DOOR IN AALBORG
dag 19     vrijdag 4 juli 2025
Aalborg

Het weer is vandaag best wisselvallig. Met enige regelmatig valt er een bui. Daartussendoor schijnt warempel bijna steeds de zon.

We fietsen in de loop van de ochtend langs de zuidelijke oever van de Limfjord naar het centrum van Aalborg, de vierde stad van Denemarken. Qua inwonersaantal is de stad te vergelijken met ’s-Hertogenbosch, maar daarmee houdt de vergelijking wel op. Het aantal historische gebouwen in Aalborg is op de vingers van één hand te tellen. Zo is er het Jens Bangs Stenhus, een koopmanswoning in Hollandse Renaissancestijl.

Het centrum is gezellig: het is vrij compact gebouwd en de huizen zijn redelijk statig. Er is één straatje met oude huisjes, waar je ziet, hoe Aalborg er uit zag, toen het nog een vissersplaatsje was. We bezoeken ook nog het Aalborghus, een vakwerkslot dat ooit is ontworpen als fortificatie.

Aalborghus

In de loop van de middag fietsen we over de hoofdweg, met prima fietspaden, weer terug naar de camping. We kiezen voor die route, omdat we dan langs een supermarkt komen.

VAAK HEEN EN WEER
dag 20     zaterdag 5 juli 2025
Aalborg – Viborg     132 km

Vandaag is weer een reisdag. Waar het weer op de reisdagen tot nu toe meestal wel goed was en de regen vooral viel tijdens de rustdagen, deze reisdag voldoet niet aan dat beeld. Het regent veelvuldig. De ruitenwissers gaan vandaag dus vaak heen en weer. En dat is jammer, want we rijden door een fraai landschap. 

Allereerst zijn daar de Rebild Bakker, een fraai heuvellandschap met heidevelden en heel veel meertjes. Door de regen zien we er niet veel van. We stoppen bij een bezoekerscentrum, waar we een koffiepauze houden en wat wetenswaardigheden lezen over het gebied. Het is in 1910 aan de Deense staat geschonken door Denen die naar de VS emigreerden. Nazaten van deze emigranten komen elk jaar op 4 juli (Independance Day) even terug om de uittocht te herdenken. We zijn een dag te laat om van dat feest te kunnen getuigen.

Vervolgens rijden we langs het Mariagerfjord, waar we tijdens een van de droge momenten een fraaie lunchplek vinden. Het fjord is genoemd naar het plaatsje Mariager, dat tot nu toe het klassement van de pittoreske plaatsjes aanvoert: lage gekleurde huisjes aan straatjes van kinderkopjes, een fraaie kerk en een restant van een klooster.

kerk en klooster in Mariager

Was Mariager het hoogtepunt van de dag, iets verder ontmoeten we het dieptepunt. De Margriet-route is door werkzaamheden versperd, en TomTom kan de route niet meer terugvinden. We rijden een paar vreemde rondjes, worden daarna via karrensporen gestuurd, hetgeen wij weigeren, waarop TomTom nog hardnekkiger vreemde routes suggereert. Kortom, wij ontslaan TomTom van de navigatie-taak en nemen in overleg met Google Maps de kortste weg naar de camping bij Viborg.

DAGJE VIBORG
dag 21     zondag 6 juli 2025
Viborg

We doen het vanochtend rustig aan. We slapen wat uit, nemen ruim de tijd voor een douche en doen een handwasje. 

Na de lunch fietsen we naar Viborg. Het indrukwekkendste van Viborg is toch wel de ligging aan het water (de Søndersø en de Nørresø, oftewel het Zuidmeer en het Noordmeer). Ook de dom van Viborg is indrukwekkend, het is de grootste granieten dom van Europa. Het interieur verbaast, want de kerk is van binnen voor een Romaanse kerk veel te veel versierd. Dat komt waarschijnlijk, omdat de huidige domkerk vrij nieuw is. Na verschillende branden is de kerk in de 19e eeuw volledig opnieuw gebouwd, maar dan wel in de oorspronkelijke strenge Romaanse stijl. De rest van het centrum van Viborg is wel aardig, maar kent haast geen historische hoogtepunten. Het was er heel erg rustig.

camping Viborg

We fietsen vervolgens naar de plaatselijke Lidl voor wat boodschappen. Twee zaken vallen ons daar in aangename zin op: Lidl verkoopt, in tegenstelling tot Spar, Rema 2000, Netto en Aldi, ongesneden brood (blijft langer vers dan gesneden brood) en “slabakken” (dat is ons synoniem voor maaltijdsalades). Beide zaken staan hoog op onze culinaire verlanglijst.

ALLEEN OP DE HEEN EN WEER
dag 22     maandag 7 juli 2025
Viborg – Bønnerup     211 km

Na een relatief lange rit staan we op de camperplaats bij de haven van Bønnerup, gelegen aan de noordkust van het schiereiland Djursland (dat ligt net boven Århus). Dat de rit wat langer uitviel dan gepland (192 km), komt door de verkeerschaos vanochtend in Viborg. Het leek wel, of er aan alle doorgaande routes werd gewerkt. Uiteindelijk zijn we met een grote boog om de stad gereden (waarbij we langs de camping kwamen).

We rijden vandaag hoofdzakelijk op typische Margriet-route-weggetjes: smal, soms heel erg smal, vaak sterk slingerend, veel topjes en dalletjes, en bijna altijd door een prachtig landschap. Het begint al meteen net ten zuiden van Viborg met de Dollerup Bakker. Het woord “bakker” – heuvels – is een vast onderdeel van onze vocabulaire geworden. Zodra we in heuvelachtig gebied komen, roept een van ons wel “daar zijn de bakkertjes weer”.

Dollerup Bakker

Het hoogtepunt van de dag is ongetwijfeld de veerdienst van Mellerup naar Voer over het Randersfjord. Deze kleinste veerboot van Denemarken is helemaal voor ons alleen. Een bijzondere ervaring, zo’n privé-pontje. Er is geen ruimte meer over voor een andere auto. 

Zoals gebruikelijk in Jutland, komen we onderweg weer de nodige kerkjes en landhuizen tegen. Een mooi kerkje is dat van Vinderslev, een rijk versierd Romaans granieten kerkje. Van de landhuizen zijn vooral Støvringgård (voormalig internaat voor ongehuwde dochters van heren van stand) en het Gammel Estrup Slot (een groot herenhuis van de familie Skeel; we komen die naam nog vaak tegen op onze reis) de moeite waard.

Gammel Estrup Slot

Vanaf de camperplaats in Bønnerup hebben we een mooi uitzicht op het Kattegat. Morgen gaan we de rest van Djursland verkennen.

zonsondergang in Bønnerup 

NIET ECHT ZOMERS
dag 23     dinsdag 8 juli 2025
Bønnerup – Aarhus     157 km

Gisterenavond, na het plaatsen van het verslag, sloeg het weer behoorlijk om. Vandaag is voor het grootste deel behoorlijk triest: 14 graden, stevige regenbuien, flinke wind. 

Door het vervelende weer valt er onderweg niet veel te beleven. Dat is vooral jammer, als we in Ebeltoft aankomen, want dat is een stadje dat een serieuze bedreiging zou kunnen zijn voor Mariager, tot nu toe het meest pittoreske plaatsje van de reis. We kunnen dat echter niet nagaan, want de regen komt hier met bakken naar beneden, en een parkeerplaats voor de bus is niet te vinden. 

In de loop van de middag, we zijn dan al bijna in Aarhus, breekt de zon door en gaat de wind liggen. Er is nog één bezienswaardigheid te bekijken: Porskær Stenhus, een dolmen (hunebed) van ongeveer 3000 voor Christus.

In Aarhus rijden we eerst naar de camperplaats bij de haven. Die is een stuk goedkoper dan de camping iets ten zuiden van de stad. De camperplaats bevalt ons echter niet, je staat er op een grindveld tussen de gestalde boten. We rijden daarom toch maar verder naar de camping.

camping Aarhus

DAGJE AARHUS
dag 24     woensdag 9 juli 2025
Aarhus

We fietsen vandaag naar Aarhus. Het is de tweede stad van Denemarken, qua inwoneraantal min of meer te vergelijken met Utrecht, maar zonder een duidelijk historisch centrum. Er zijn wel enkele historische gebouwen, maar Aarhus is vooral bekend om haar moderne architectuur.

De eerste bezienswaardigheid is DOKK1, een modern gebouw met daarin de bibliotheek, een café en een stadskantoor. Het wordt de huiskamer van Aarhus genoemd.

DOKK1

We fietsen verder naar het Store Torv (letterlijk: Oud Vierkant; in Nederland zou dat waarschijnlijk Oude Markt zijn; opmerkelijk is, dat het Store Torv helemaal niet vierkant is, maar driehoekig). Daar staat de Dom van Aarhus, een gotische kerk van 1480. De kerk heeft een prachtig altaar, met een indrukwekkend altaarhek (de gelovigen moesten toch vooral niet te nabij komen) en verrassend veel muurschilderingen. Het is, zoals de meeste kerken in Denemarken, een protestante kerk, maar de reformatie was in Scandinavië veel minder rigoureus dan in Nederland. Daarom is het altaar, met altaarhek, gewoon gehandhaafd. De muurschilderingen zijn in eerste instantie weggewerk met witte kalk, maar al na korte tijd weer zichtbaar gemaakt, want ze waren toch van grote culturele waarde.

Al eerder hebben we verteld, dat we 50 jaar geleden verschillende meubels hebben gekocht in Svendborg. De eethoek, met stoelen van Møller, staat nog steeds in onze woonkamer. Tot onze verrassing stonden er verschillende van ‘onze’ Møller-stoelen achter in de kerk.

Store Torv

We fietsen kriskras door de wijk Latinerkvarteret (in Parijs heet dat het Quartier Latin), het oudste gedeelte van de stad. Er staan vooral wat grotere herenhuizen, met daartussen zo af en toe een oud vakwerkhuis. Het is er gezellig druk. 

Latinerkvartet

Iets verder komen we in de Møllestien (het Molenpad). Dit is waarschijnlijk het meest fotogenieke straatje van de stad, met die kinderkopjes en al die vrolijk gekleurde lage huisjes.

Møllestien

Via de Lidl (in onze ogen veruit de beste supermarkt van Denemarken) fietsen we weer naar de camping.

NOG EEN DAGJE AARHUS
dag 25     donderdag 10 juli 2025
Aarhus

We maken van vandaag een rustdag. We hebben nog even overwogen, om naar Den Gamle By (De Oude Stad) te gaan, een mooi openluchtmuseum, maar daar zijn we al twee keer geweest. Daar komt bij, dat ons diploma kinderkopjeslopen is verjaard. 

Een rustdag dus, maar toch niet helemaal. In de loop van de middag fietsen we naar een supermarkt, en onderweg zien we twee bijzondere zaken. Allereerst zien we Den Uendelige Bro (de Oneindige Brug), een cirkelbrug op de grens van land en water. Iets verder passeren we Marselisborg, een slot dat gebruikt wordt als zomerresidentie voor de koninklijke familie.

Marselisborg

HET IS ERG DRUK IN DE HEMEL
dag 26     vrijdag 11 juli 2025
Aarhus – Horsens     225 km

We rijden vandaag met 225 km de langste etappe tot nu toe. We vertrekken rond 10:00 uur, na een bezoek aan de camperservice om de afvalwatertank te legen en de drinkwatertank te vullen. Tegen zessen kloppen we aan bij de camping in Horsens.

We rijden vandaag bijna uitsluitend Margrietrouteweggetjes. Dat drukt de gemiddelde snelheid behoorlijk. We volgen de kust tot Gylling en gaan daar landinwaarts naar Skanderborg. Iets verder hebben we een prettige picknick aan de Mossø (het Mosmeer). Vervolgens rijden we door Silkeborg naar het letterlijke hoogtepunt van vandaag: de Himmelbjerget, gelegen aan de zuidoever van de Julsø. Jarenlang heeft men aangenomen, dat daar het hoogste punt van Denemarken ligt (147 m), maar inmiddels is duidelijk, dat er hogere heuvels zijn in Denemarken. Wellicht is het topje van de spits op de uitzichttoren wél het hoogste punt van Denemarken. De Himmelbjerget ligt iets naast de Margriet-route, maar moest zeker worden bezocht. Ergens in de jaren zeventig vertelde Herman, een studievriend van Ted, namelijk, dat hij naar de Himmelbjerget was geweest. Om de een of andere reden is dat in ons geheugen blijven hangen. Het is heel erg druk bij de Himmelbjerget, en het kost ons de grootste moeite om een geschikte parkeerplaats voor de buzz te vinden.

uitkijktoren op de Himmelbjerget

Een klein stukje verder komen we een bijzondere attractie tegen: De Genfundne Bro (de herontdekte brug). Het betreft een brug in een spoorlijntje van Horsens naar Bryrup. Ergens rond 1929 is de treindienst op dit traject gestaakt. Niet veel later is op de plek van de brug een dam gebouwd in de Gudena-rivier. De brug is daarbij helemaal in die dam verdwenen. Vervolgens is de brug in de vergetelheid geraakt. In 2014 zag men aanleiding om de dam af te breken. Daarbij trof men, tot grote verrassing, in de dam de spoorbrug aan. 

Op de camping van Horsens hebben we een plaats op de camperplaats van de camping. We hebben er een schitterend uitzicht op het Horsens-Fjord.

TOT ZIENS JUTLAND
dag 27     zaterdag 12 juli 2025
Horsens – Middelfart     138 km

We staan op een camping in Middelfart, op het eiland Fyn (Funen). We hebben dus Jutland verlaten, maar zullen er op de terugweg weer terugkomen.

Hadden we gisterenavond nog een mooie zonsondergang, vandaag is een grijze, regenachtige dag. Daardoor heeft de dag weinig indruk op ons gemaakt. We stoppen nog wel bij het kerkje van Tamdrup, maar daar vinden we de poorten op slot. Een stukje verder, we zijn dan in de buurt van Give, stoppen we bij de kerk van Øster Nykirke. Op zich is dit geen kerkje dat zich onderscheidt van al die andere Deense kerkjes, maar de ligging is wel bijzonder. Het ligt op een heuvel aan de oude doorgaande weg van Jutland, de Hærvejen, en was daardoor in de vroegere eeuwen een baken voor de reizigers.

het kerkje van Øster Nykirke

We rijden verder langs Jelling en Vejle, zonder echte bezienswaardigheden aan te treffen. Als we rond 1 uur langs het Vejle-flord rijden, breekt ineens de zon door. Dat is een extra reden om op zoek te gaan naar een picknickplek aan het water, en na enige tijd vinden we die bij de Sellerup Bådebro, een klein stukje na Andkær Vig.

Na de lunch wordt het weer grijs. We rijden naar Fredericia. Volgens de gidsen zou dat een indrukwekkende vestingstad zijn. Welnu, de wallen en de poorten zijn wel mooi, maar binnen de vestingwal is het maar een rommeltje. Het lijkt in ieder geval in niets op Heusden, Willemstad of Naarden, om maar eens een paar bekende Nederlandse vestingplaatsen te noemen.

We steken de Lillebælt over met de oude brug, een gecombineerde trein- en autobrug en vinden direct daarna onze camping. We hebben er een goed uitzicht over de Lillebælt.

camping Middelfart met uitzicht over de Lillebælt